ณ บ้านข้างๆใจกลางกรุงเทพ

คนที่ชื่อเบส เป็นรุ่นพี่นายเหรอเอ็กซ์ แล้วนายรู้จักพี่ไมด้วยเหรอ
สองพี่น้องที่เดินเข้าบ้านมา ดูท่าว่าวายจะก่อความรำคาญให้กับเอ็กซ์โดยการยิงคำถามไม่ให้เอ็กซ์โดยไม่หยุดหายใจเลย ทำให้เอ็กซ์วิ่งหนีเข้าไปในบ้าน และวายวิ่งตามแต่ไม่ทันเพราะวายไม่ใช่นักกีฬานี้

อีตาบ้า มาตอบคำถามฉันก่อน ไม่งั้นไม่ต้องกินอาหารเย็นนะ

เลียงวายโวยวายตามหลังเอ็กซ์ที่วิ่งเข้าไปในบ้าน

จะกินก็กินคนเดียวเถอะ สปาเกตตี้ของเธอน่ะ ถามอยู่ได้ น่ารำคาญ

และเอ็กซ์ก็วิ่งหายเข้าไปในบ้านเลย

อะไรของเค้าอีกล่ะเนี้ย ถามแค่นี้ทำเป็นบ่น

วายจึงเดินเข้าไปในห้องนอนและนั่งดูรูปแม่ที่อยู่บนหัวเตียง เอ็กซ์และวานจากแม่มาอยู่ที่บ้านหลังที่แค่สองคน หลังจากที่ได้เข้าไฮสคูล ถึงกระนี้ทุกอย่างในบ้านก็ยังไม่ลงตัว คิดถึง คิดถึงบ้านที่อยู่ชานเมือง รถไม่ค่อยติดเท่าไหร่ บรรยากาศก็ดี แต่ว่า จะหาโรงเรียนที่มีชื่อเสียงก็ไม่มี เลยได้เข้ามาเรียนที่ใจกลางกรุงเทพที่วุ่นวาย นี้เรากับพี่เอ็กซ์ คิดผิดหรือปล่าวที่จากบ้านที่นั้นมาอยู่ในที่ที่เจริญกว่า ตอนนี้คุณแม่ก็คงไม่อยู่บ้าน เพราะไปอยู่กับคุณพ่อที่อังกฤษ เมื่อไหร่จะกลับมาน่ะ คิดถึงคุณพ่อกับคุณแม่จัง

วายบ่นพึมพำอยู่ในใจ ก่อนที่จะเข้าไปอาบน้ำและลงไปที่ครัวเพื่อทำอาหาร (ก็สปาเกตตี้อีกนั้นแหละ)

แล้วเอ็กก็เดินลงมาจากบ้าน

เอ็กซ์ นั่งก่อนซิ ใกล้จะเสร็จแล้วล่ะ วันนี้มีโอเลี้ยงที่นายชอบด้วยนะ ฉันซื้อจากรถเข็นเมื่อกี้นี้เอง

“o Oa”

เอ็กซ์ชอบโอเลี้ยงมาก และชอบข้าวมันไก่ด้วย ถ้าน้องสาวทำข้าวมันไก่ให้กินคงไม่ไม้ไปกินของที่คนอื่นให้มามั่วๆแน่

อื้ม อานะ ที่จิงก็เฉยๆไม่ได้ชอบมากมายอะไรหรอก

เอ็กซ์พูด เมื่อดูดโอเลี้ยงไปหมดแก้วแล้ว และเตรียมจะไปนอนแล้ว

ในตู้ก็มีอีกนะ แต่ฉันว่า ควรจะทานอาหารก่อน ไม่งั้นบวมน้ำแน่นายอ่ะ

งั้นเหรอ ได้ซิ วันนี้มีอะไรกิน

สปาเกตตี้ไก่ๆๆๆๆๆๆๆ

ถึงจะไม่ใช่ข้าวมันไก่ แต่ถ้าเป็นไก่ก็ได้โอเค พอกินได้

แล้วนายรู้จักพี่ไมด้วยเหรอ เห็นทักทายกัน

อ้อ พึ่งรู้จักกันเมื่อเช้านี้แหละ ทำไมเธอรู้จักพี่ไมได้ล่ะ

การสนทนาถามตอบระหว่างพี่น้องเริ่มขึ้น

พี่ไมเป็นพี่รหัสฉันเองแหละ และทำไมนายถึงได้รู้จักพี่เค้าได้ล่ะ

เมื่อเช้าพี่ไมซื้อเค้กมาให้ฉันกิน

อ้อ ที่แท้พี่ไมก็ชอบนาย รู้ไหม บ้านพี่ไมรวยมากเลยหล่ะ เท่าที่ฉันได้รู้จากเพื่อนพี่เค้าอานะ

จิงเหรอ อื้อ พี่ไม รวย เหรอ

คงงั้นแหละ ดูจากของใช้แต่ล่ะอย่าง ก็น่าจะใช่

เมื่อเช้าก็เค้กของเอสแอนพีซินะ ที่เรากินไป เอ็กซ์พึ่งนึกขึ้นได้เมื่อเช้านี้นี่เอง

เสร็จแล้ว กินซิ แต่ว่าอีสก็ชอบนายนะ นายจะไม่สนใจเค้าหน่อยเหรอ

เอ็กซ์กินสปาเก็ตตี้ไก่ไม่สนใจใครๆพูดทั้งนั้น

แล้วเธอมีเบอพี่ไมรึป่าวล่ะ

มีซิอยู่ในมือถืออ่ะ

แล้วเอ็กซ์ก็วิ่งขึ้นไปบนห้องปล่อยให้น้องสาวเก็บโต๊ะอาหาร ล้างจานคนเดียว

น้ำใจจะช่วยกันซักนิดก็ไม่มีเลย จะรีบไปไหนก็ไม่รู้

และนานพอสมควรที่ทุกอย่างในห้องรัวจะเสร็จ และวายจึงเดินขึ้นไปบนห้องเพื่อจะทำการบ้านอ่านหนังสือซักหน่อยก็เห็นห้องของตัวเองที่เปิดอยู่และแสงไฟที่ลอดออกมาจากห้อง

ครับ ครับ โอเคนะ แล้วพรุ่งนี้เจอกันนะครับ

นายเอ็กซ์อยู่ในห้องของวาย โอ้ว แย่แล้วนายนี้ไปทำอะไรในห้องของวาย???????

พี่รหัสเธอ เป็นแฟนฉันแล้วนะ……………..”

เอ็กซ์บอกวาย ทำให้วายอึ้ง ทำอะไรไม่ถูก แล้วเอ็กซ์ก็เดินออกจากห้องวายไปกับกระดาษใบน้อง จดเบอร์พี่ไมเอาไว้

ช่วงนี้ก็สอบกันอยู่ และเราก็สอบเหมือนกัน ถ้าใครติดตามอยู่ ก็ขอโทษด้วยนะที่อัพช้าแบบว่าเร่งปั่นงานก่อนสอบอานะ พอถึงวันสอบก็ต้องอ่านหนังสือ พอดีว่าพรุ่งนี้สอบวันสุดท้ายแล้วแหละ เลยเข้ามาอัพ ขอให้ทุดคนสอบได้ โชคเอนะจ๊ะทุกคน

                                                          นางมารร้าย ไร้สติ

edit @ 24 Sep 2008 12:03:35 by oM-a-Y-n-Yo

ความเงียบงันที่เกิดขึ้นทำให้อีสคิดว่า ต้องทำอะไรซักอย่าง เพื่อให้คนสองคนที่นิ่งราวกันหินกลับมามีชีวิตเหมือนเดิม

"คือว่า คนนี้คือ วาย วายุรัตน์ น้องสาวฝาแฝดของ เอ็กซ์ เอกรินทร์ ค่ะ"

และความสงบก็หยุดลง เมื่อไมหันมาทางอีส

"อ้อ เหรอจ๊ะ แหม ช่างบังเอิญจังเลยนะ"

"บังเอิญอะไรเหรอค่ะ"วายถามไมพี่รหัสของตัวเอง

"เอ้อ ปล่าวจ๊ะ คือ พี่ก็รู้จักเอ็กซ์ แ้ล้วไม่รู้ว่ามีน้องสาว"

"อ้อ ค่ะ แล้ว พี่ที่ชื่อเบญจพลเนี้ย เค้า เอ่อ....."

"- -" ว่าไงเหรอจ๊ะ จะถามพี่ก็ได้นะ น้องวายชอบ เบสเหรอ"

"แบบว่า เค้ามีแฟนยังค่ะ"พี่รหัส และน้องรหัสก็คุยกันไป

ระหว่างที่อีสก็ได้คุยกับพี่รหัสของตัวเอง เบสก็เดินเข้า

"ว่าไงไม น้องเหรอ อื้ม น่ารักดีนะ ชื่อไร"

เบสเดินเข้ามาทักไมและวายที่กำลังคุยกันอยู่ และสีหน้าของวายเมื่อเห็นเบสเดินเข้ามาใกล้ๆก็เกิดอาการตื่นเต้นดีใจ โอ้ว พี่เบสขา ยืนนานๆนะค่ะ

"สวัสดีค่ะ ชื่อ วาย วายุรัตน์ ค่ะ แล้วพี่ล่ะค่ะ" งายทำเป็นถามทั้งที่รู้อยู่แล้ว

"ครับ ชื่อ เบส เบญจพล ครับ ยินดีที่ได้รู้จักน้องวาย รู้จักเอกรินทร์รึปล่าวครับ หน้าตาคล้ายๆกัน "

"เค้าเป็นฝาแฝดกันยะ" ไมชิ่งตอบ เพราะ วายคงทำอะไรไม่ถูกแล้ว

"" วายเป็นไปดั่งที่พี่รหัสคิด

"เอ้อ เราต้องไปเรียนชั่วโมงแรกแล้วนะ บอกเพื่อนที เบส"

และเบสก็ไปบอกหัวหน้าห้องให้ประกาศ

"เอาล่ะ พวกพี่ๆต้องไปเรียนกันแล้วนะ อีกสองอาทิตย์เราจะมีการรับน้องกัน"

และพวกพี่ๆที่มีประมานสามสิบคนก็เดินออกจากห้องเหมือนขบวนมด และห้องก็กลับมาเงียบอีกครั้ง เพื่อรอคอยการมาสอนของอาจารย์

และสองสาว อีสกับวายก็เริ่มฝอยกัน

"พี่เบสหล่อเนอะว่าไหม"

"อื้ม แต่ฉันว่าเฉยๆนะ พี่รหัสฉันบอกว่าเป็นนักบาสนิ ก็ต้องเป็นรุ่นพี่ในชมรมของพี่เอ็กซ์ของเธอไง"

"อ้อ งั้นเหรอ อย่างนี้ค่อยติดต่อกันง่ายหน่อย" วายเริ่มใจชื่นขึ้นมา

"เย็นนี้พี่เธอก็มีซ้อมไม่ใช่เหรอ เธอจะไปไหม ถ้าไป ฉันไปด้วยนะ" อีสถามวาย เพื่อติดตามไป

"อ่าาา ทำไมถึงจะไม่ไปล่ะ ก็พี่ฉันซ้อมบาสนิ ใช่ไหม ^^ "

"ช่ายเลยยยยยยย"

ณ สนามบาสตอนเย็นของโรงเรียนเซนต์อครีริค

"วี๊ดดดดด ว้ายยยย กรี๊ดดดด"

เสียงผู้หญิงตั้งเยอะแยะ จากไหนไม่รู้ อยู่ข้างสนามบาส วาย และอีสหนักใจที่จะไปอยู่ท่ามกลางเสียงกรี๊ดที่หวีดแหลมชของบรรดาแฟนคลับนักบาส ก็จะให้ทำยังไงได้ล่ะนักบาส มีแต่คนหล่อ สูงๆ แถมรวยๆกันหลายคนซะด้วย

ขณะที่เสียงกรี๊ดของสาวๆกำลังดังกระหึ่มนั้นก็ต้องหยุดลงเมื่อสายตาของเอ็กซ์ หันไปมองน้องสาวที่มาหา และสายตาของสาวๆก็มองมาทางวายเหมือนกันด้วยริษยาที่ทำไมเอ็กซ์ต้องสนใจด้วย

"อ้าว วันนี้ฝนตก ฟ้าร้อง โลกจะแตกรึถึงได้มาได้เนี้ย วาย"

เอ็กซ์ตะโกนเรียกน้องสาว ท่ามกลางเสียงซุบซิบของสาวที่รุมล้อมอยู่ข้างสนาม ก่อนที่วายจะเดินเข้ามาใกล้ๆจนเห็นใบหน้าของสาวเจ้าชัดเจนก็ได้อยู่ในความตะลึงงึงงัน

"ซุบซิบ ซุบซิบ คนนั้นหน้าตาคล้ายเอ็กซ์เค้าคงเป็นพี่น้องกันล่ะเธออย่าไปคิดมากเลย"

"อ้อ ฉันเคยได้ยินนะว่า เอ็กซ์มีน้องสาวฝาแฝด แต่ก็ไม่เคยเห็นซักที"

"นั้นนะซิ ขนาดฉันมาที่สนามบาสเชียร์บาสออกบ่อยก็ไม่เคยเห็นว่าเอ็กซ์มีน้องสาวเลยนิเธอ"

ฯลฯ

"ก็ฉันมาดูพี่ซ้อมบาส นะซิ ซ้อมถึงไหนแล้ว ทำไมไม่ซ้อมต่อล่ะ"

"ก็เห็นว่า วันนี้เป็นวันแปลกนะซิเธอถึงได้มาที่นี้ได้ อ้าว!พี่ไมสวัสดีครับ"

และ เอ็กซ์ก็ทักไมที่เดินมา ต่อจากวายที่เดินเข้ามาในไม่ช้า

"จ๊ะ ซ้อมอยู่เหรอ"

"ครับ" เอ็กซ์ตอบพร้อมโปรยยิ้ม

วายก็ได้แต่ทำหน้างง และหันหลังกลับไปก็เจอกับพี่รหัสของตัวเอง

"พี่ไม สวัสดีค่ะ มาดูบาสเหรอค่ะ"

"จ๊ะ ว่างๆ ไม่ได้ทำอะไรพี่ก็เลยมาดูเขาซ้อมบาสนะจ๊ะ"

"นั้นไง พี่เบสของเธอ" อีสกระซิบที่ข้างหูของวาย

""วายทำหน้าระรื่นเมื่อได้เจอกับเบสที่ตะโกนโหวกเหวกอยู่อีกฝั่ง ของสนาม

"อ้าว เฮ้ย มาซ้อมต่อซิ เอ็กซ์"

"ครับๆ" เอ็กซ์หันหน้าไปขานตอบก่อนที่จะหันหน้ามากล่าวกับน้องสาวก่อนไปซ้อมต่อ

"ถ้าจะอยู่ดูซ้อมจนเสร็จล่ะก้อ กลับบ้านด้วยกันแล้วกันนะ"

และเอ็กซ์ก็หันหลังกลับวิ่งไปซ้อมต่อ

"นิเธอๆ เธอเป็นน้องสาวฝาแฝดของเอ็กซ์เหรอ จ๊ะ"

ดูเหมือนสาวที่เดินมากาวายจะพยายามพูดดีด้วย เพื่อเหตุประสงค์อะไรซักอย่าง

"ใช่ ทำไมเหรอ" วายตอบไม่ได้ใยดีเลย

"........" คนถามจึงพูดไม่ออก และเดินกลับไปนั่งที่ ก่อนที่วายเดินไปหาที่นั่งพร้อมดูซ้อมบาส อีสที่ปลาบปลื้มเอ็กซ์หนักเป็นพิเศษก็ได้แต่กรี๊ดกร๊าดอยู่ในใจ ส่วนวายก็นั่งจ้องดูเบสอย่างจริงจัง พร้อมด้วยพี่ไมที่นั่งข้างๆวาย คอยดูเอ็กซ์อย่างใจจดใจจ้อ

อี้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆอ้อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ออดบอกเลิกสุดท้ายของโรงเรียนให้รู้ว่าในไม่ช้าประตูโรงเรียนจะปิดแล้ว ทุกๆคนจึงต้องรีบกลับบ้าน ทั้งเอ็กและวาย อีส ไม ก็เช่นกัน

"ป่ะกลับบ้านกัน กลับบ้าน กลับบ้านนนนนนนนนนนนนนนนน" เอ็กซ์ร้องดังขึ้นจนวายตกใจ

"อะไรเล่า พูดเบาๆก็ได้ ได้ยินแล้ว"

"มองใครนะ" เอ็กซ์ถามสาววายที่ยังไม่ละสายตาจากเบส แต่สองข้างที่ขนาบวายอยู่ก็มองมาที่เอ็กซ์ทั้งที่เอ็กซ์สนใจแต่น้องสาวตัวเองเท่านั้น

"ฉันมองใครก็เรื่องของฉันซิ กลับบ้านเถอะ" วายพูดคำว่ากลับบ้านเมื่่อเบสเดินลับตาไป แล้วสายตาของเอ็กซ์จึงมีใยมองสองข้างที่ขนาบวายไว้

"พี่ไม อีส กลับบ้านขึ้นรถสายไร"

"หนึ่งห้าหก" ทั้งสองคนตอบพร้อมกัน

"สายเดียวกันเลยนิ งั้นไปด้วยกันนะ ^^" หนุ่มเอ็กซ์โปรยยิ้ม ทำให้สองคนเกือบละลาย

"ป่ะ งั้นไปกันเถอะ" วายถือกระเป๋าเดินดุ่มไม่สนใจคนอื่น

"เหนื่อยไหมค่ะ โปรดรับนี้ไว้ด้วยเถอะค่ะ" คนสาวตัวเล็กสูงประมาณคอเอ็กซ์ พร้อมขวดน้ำแกะฉลากออก แล้วแปะสติกเกอร์รู้หัวใจสีชมพู ยื่นมาทางเอ็ก

"ขอบคุณครับ ชื่อเอ็กซ์ เกรดสิบเอ็ดห้องดีครับ" แต่เมื่อเอ็กซ์รับขวดน้ำมา สาวน้อยก็วิ่งหนีไปทั้งๆที่ไม่เอ็กซ์ยังไม่เห็นหน้าเลย

"อะไรของเค้านะ ก้มหน้าก้มตา" แล้วเอ็กซ์ก็ดูที่ขวดน้ำ ตรงรูปหัวใจมีข้อความเขียนไว้

"ชืื่อ ปรีดา อยู่เกรดสิบเอ็ดห้องบีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ เบอร์โทร XX-XXXX-XXXX ถ้าอยากคุยก็โทรมานะค่ะ"

"- - อารัยของเค้านะ"อีสบ่นนิดหน่อยเพราะความหึงในใจ

"นั้นนะซินะ คนเขินมั้งค่ะ" ก็เหมือนกันกับตัวเองเมื่อเข้าแหละพี่ไม

"จะยืนอีกนานไหม กลับบ้านเถอะ" วายบูดใส่เพราะอยากกลับบ้านเต็มทน น้ำที่อยู่ในมือเอ็กซ์ เอ็กซ์ก็ดื่นเข้าไปครึ่งขวดและเก็บใส่กระเป๋าไป

และสามหนอก็เดินไปหน้าโรงเรียนเพื่อนรอรถกลับบ้าน

--------------------------------------------------------------------------

ตอนนี้ กินเวลาคาบคอม และคาบเล่นเกมของฉ้านตั้งครึ่งนึง T^T

แต่ก็ดีใจที่มีคนติดตามมาถึงตอนนี้ ถึงจะไม่เยอะก็เถอะ ก็ขอขอบคุณผู้อ่าน

ที่หนุนให้มีกำลังใจแต่งต่อกันเรื่อยๆน้อ

อ่านแล้วชอบมิชอบ ติชม คอมเม้นกันเข้ามาได้นะ

edit @ 8 Sep 2008 20:57:27 by oM-a-Y-n-Yo

"อ้อ ได้จ๊ะ"

"ได้ยินว่าเมื่อกี้ชื่อไมเหรอครับ"

เอ็กซ์ถามไมที่นั่งอยู่ตรงข้างกัน ซึ่งมีอาการหอบเล็กน้อยลงบ้างเพราะเจ้าตัวกลั้นไว้

"จ๊ะ น้องเอ็กซ์"

ไมตอบแบบเงอะๆงะ

"ไม่เอาได้ไหมคับ เรียกผมว่าเอ็กซ์เฉยๆดีกว่า ผมชอบ"

"จ๊ะ แล้วเอ็กซ์อยู่เกรดสิบเอ็ดเหรอจ๊ะ"

ไมถามอีกรอบ สงสัยจะไม่เชื่อหูตัวเอง

"ครับ อยุ่เกรดสิบสองเข้าก่อนเกณฑ์หนึ่งปี ตอนนี้อายุสิบห้าอยู่"

"จ๊ะ" ไมพูดไม่ออกกว่าเก่าอีก เมื่อรู้ว่าอ่อนกว่าตัวเองสองปี

"เอ้อ ขนมเค้กเป็นยังไงบ้างจ๊ะ เห็นทานซะหมดเลย ถ้าชอบพี่จะได้ซื้อมาให้อีก"

"อร่อยครับ ผมชอบเค้กช็อกโกแลตที่สุดเลย แต่ผมเกรงใจพี่ไมนะซิครับ อย่าลำบากซื้อมาให้ผมอีกเลย"

"ไม่ต้องเกรงใจนะจ๊ะ แล้วน้องเอ็กชอบอะไรนอกจากเค้กช็อกโกแลตรึป่าวจ๊ะ"

"ทุกอย่างที่พี่ไมซื้อมาให้ครับ"

ขณะที่ทั้งสองคุยกันอย่างออกรสออกชาติ นายบอนก็ฟุกหลับคาโต๊ะเนื่องจากเอ็กซ์กำลังหม้อพี่ไมอย่างจริงจังนั้นก็ได้ยิน เสียงออดดังเพื่อที่จะให้เข้าเรียนในคาบที่1ของวันนี้ 

"อี้ๆๆๆๆๆๆๆๆอ้อๆๆๆๆๆๆๆอี้ๆๆๆๆๆๆๆๆอ้อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" 

"อ้าวออดเรียนแล้วพี่ต้องไปแล้วล่ะจ๊ะน้อง เอ้ย! เอ็กซ์"

"อ้าว อย่าเรียกผมผิดอีกล่ะ ไม่งั้นผมจะลงโทษนะครับ^^"

หน้าหม้ออกหน้าออกตาแล้วนายเอ็กซ์

 

ณ เกรด 11 ห้อง A ห้องที่วายและอีสปักหลักอยู่

ไม่เข้าใจว่าความเก่งไม่ได้ถ่ายทอดทางพันธุกรรมหรืออย่างไรทำไมวายถึงได้อยู่ห้องเอ แต่นายเอ็กซ์ได้อยู่ถึงห้องดีก็ไม่รู้

"เอาล่ะจ๊ะ วันนี้เป็นวันพิเศษของพวกเราชาวห้องเอ"

"วันนี้เราจะมาจับฉลากสายรหัสกันจ้าาาา"

วายและอีสที่กำลังตื่นเต้นกับการจับฉลากสายรหัสนี้

"นี้ๆ ยัยอีส เธอว่าใครจะเป็นพี่รหัสฉันน่ะ"

"ไม่รู้ซิ เดียวก็รู้เองแหละ"

และพี่ทุกๆคนก็เข้ามาแนะนำตัวทุกคน และสาววายต้องสะดุดกับหนุ่มคนหนึ่ง เป็นคนที่สาววายชอบเราแอบปิ๊งๆอยุ่นั้นเอง ว้าวๆๆๆๆ

"สวัสดีครับ พี่ชื่อ นาย เบญจพล ชื่อเล่นชื่อ เบส ครับ"

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด เสียงสาวๆในห้องกรี๊ดขึ้นพร้อมๆกัน  ใช่ซิ พี่คนนี้อานะ เป็นนักบาส ของโรงเรียน สูงตั้ง 185 หน้าตาก้อหล่อๆ แถมที่บ้านรวยอีก โอ้ย อะไรคนๆนี้ช่างเพอเฟคอะไรขนาดนั้น ฯลฯ

"ต่อไปเราจะจับฉลากกันนะจ๊ะ เริ่มจากคนข้างหน้าก่อน"

และทุกคนก็จับจนครบจนสาววายของเรา จับขึ้นมาแล้ว

"เอาล่ะได้ครบหมดแล้วก็เปิดดูเลยนะจ๊ะ"

และสองสาวที่ดูเหมือนจะอยู่ในมุมมืด

"อีส ฉันจะเปิดล่ะนะ เบญจพล เบญจพล เบญจพล"

ผ่างๆๆๆๆๆๆๆๆ

แล้วฉลากที่ถูกจับก็เปิดออกมา

 ..................................

...............................

.........................

..................

............

.......

..

.

ไมระวี 

"เฮ้ย! ชื่อใครวะ นิอีส เธอได้ชื่อใครน่ะ"

"ใครไม่รู้ ชื่อ แปลกๆ บีรวัฒ" 

ขณะที่ทั้งสองวุ่นๆกับชื่อของพี่รหัส และทั้งสาววายของเรากะลังเสียใจที่ไม่ใช่เบญจพล 

"เอ้อ น้องค่ะ เอาล่ะให้ทุกคนบอกชื่อพี่ออกมาดังๆ แล้วพี่จะไปหาน้องนะค่ะ" 

 

"ไมระวี ค่ะ" วายตะโกนออกมา

พี่ทุกคนตกใจกับเสียงของวายเป็นอย่างมาก และมีพี่คนหนึ่งก้าวออกมาและเดินไปที่สาววาย 

"พี่นี้แหละค่ะ ไมระวี" 

และวายก็เงยหน้าขึ้นมาดูหน้าพี่รหัสที่ นะ เอ้อ...................

วุ้ย พี่ไมของเอ็กนั้นเอง

"อ้าว เอ็กซ์ ละ แล้วววว ทำไมผมยาวล่ะ"

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

ช่วงนี้รู้สึกงานน้อยลงแล้วล่ะ ก็เลยเข้ามาอัพ

ชอบคุณคำติชมที่ถึงจะมีน้องก็เถอะ แล้วก็ขอขอบคุณไปยังผู้ที่เดินผ่านเข้ามาอ่านนะจ๊ะ

ซักหน่อยคงงานเข้าอีก แต่ก็จะเข้ามาอัพเรื่อยๆแหละ

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามมาถึงตอนที่สองนะค่ะ